Dit is een metafoor die ik nogal eens vertel en die voor mij te maken heeft met in het moment zijn, je niet laten verlammen door het zorgen maken over dat wat er mogelijk in de toekomst ligt en vertrouwen op de onvoorspelbaarheid van het leven, wat dat dan ook mag brengen. Verder zal ik er niet te veel over vertellen, want dat is niet de bedoeling met metaforen smiley

In een dorpje op het Chinese platteland, leefde een boer met zijn
zoon. Naast hun hut en het land was hun enige bezit van enige waarde
het paard. Zo konden ze het land bewerken en in alle bescheidenheid
rondkomen.

Op een dag brak het paard door de omheining en rende weg.

Die
avond kwamen de dorpelingen bij de Chinese boer op bezoek om hun
medelijden te betuigen. “Wat vreselijk!” zeiden ze: “Hoe moet het nu
met het land? Je paard verloren, wat een ongeluk!”

Maar de boer
glimlachte rustig en zei: “Geluk of ongeluk? Wie zal het zeggen? Het
enige dat ik weet, is dat het paard is weggelopen.”

De dag daarna
gingen de boer en zijn zoon weer aan het werk op het land en voor enige
tijd maakten ze er het beste van. Tot op een dag het paard weer kwam
aangelopen. En in zijn kielzog nam hij een kudde van tien wilde paarden
mee!

Die avond kwamen de dorpelingen weer bijeen om hun
gelukswensen te geven: “Wat een geluk! Wat geweldig! Je bezit zo maar
vertienvoudigd!”

Maar de boer glimlachte rustig en zei: “Geluk of
ongeluk? Wie zal het zeggen? Het enige dat ik weet, is dat mijn paard
weer terug is en dat er tien andere paarden bij zijn.”

De volgende
dag wilde de zoon proberen of hij de paarden kon temmen en klom op de
rug van een wild paard. Deze was hier echter niet van gediend en bokte
net zolang totdat de zoon met een flinke smak op de grond belandde en
beide benen brak.

Die avond stonden de dorpelingen weer op de
stoep: “Wat vreselijk! Je zoon! Beide benen gebroken! Nu kan hij niet
helpen op het land! Wat een ongeluk! Hoe moet dat nu?”

Maar de
boer glimlachte rustig en zei: “Geluk of ongeluk? Wie zal het zeggen?
Het enige dat ik weet, is mijn zoon zijn beide benen gebroken heeft.”

De
volgende dag kwam er bericht dat er een oorlog was uitgebroken en dat
alle jongemannen die daartoe in staat waren zich onmiddellijk moesten
melden om een leger te vormen.

En de boer glimlachte rustig en dacht ….