Blog Image

InZicht NLP Coaching blog

Nieuwe training NLP Practitioner

Nieuws en wetenswaardigheden Posted on Fri, May 24, 2019 17:06:52


TRAINING NLP PRACTITIONER

In het najaar van 2019 is het weer zo ver; we starten dan een 20 daagse NLP Practitioner bij de Tientjes Academie. Hierbij hebben de deelnemers, of in ieder geval een deel van de deelnemers, niet de financiële middelen om het bedrag, wat normaal gevraagd wordt voor een NLP opleiding, te betalen. In plaats daarvan betalen ze een sterk gereduceerd tarief en geven daarna iets terug aan de maatschappij.
Vaak gebeurt dat in de vorm van vrijwilligerswerk maar in principe verwachten we dat de deelnemers met eigen ideeën komen die ze dan eerst aan ons voorleggen.

Deze opleiding wordt nu al een jaar of negen gegeven vanuit de Tientjes Academie door een aantal erg enthousiaste trainers ondersteund door even enthousiaste assistenten/assistentes.

Het belooft een boeiende en leerzame reis te worden die je ongetwijfeld van nieuwe inzichten en bruikbare tools voorziet. Naast de nodige theorie is NLP vooral doen en daar is dus ook voldoende aandacht voor in de training.

Zou je dus graag een NLP opleiding willen doen maar heb je niet voldoende financiële middelen, of ken je iemand waar dit voor geldt, neem dan contact op om te vragen onder welke voorwaarden je mee kunt doen.

Heb je nog vragen of ben je op zoek naar informatie neem dan ook gerust contact op.

Data 2019:
30/31 augustus
27/28 september
18/19 oktober
9/10 november
6/7 december

Data 2020:
10/11 januari
21/22 februari
13/14 maart
3/4 april



Een handig modelletje

Nieuws en wetenswaardigheden Posted on Sat, September 23, 2017 15:29:17

Het is al weer even geleden dat ik iets heb
geschreven, dus het wordt weer eens tijd. Deze keer ga ik het hebben over een
heel bruikbaar model dat gebruikt kan worden om situaties en systemen te
analyseren, maar ook kan dienen om te onderzoeken waar het fout gaat.

Het model van de NeuroLogische niveaus

Volgens het model van de NeuroLogische niveaus kan
het leven van mensen in elk gegeven system – en zelfs het leven van het system
zelf- beschreven en begrepen worden op een aantal verschillende niveaus. Dit
model is door Robert Dilts ontwikkeld op basis van het werk van Gregory Bateson
‘Steps to an ecology of mind’. Dilts gaf het model vorm om verandering, leren
en communiceren inzichtelijk te maken. In het model wordt aangegeven hoe
personen en organisaties op verschillende manier functioneren en hoe dit elkaar
beïnvloedt. Het model geeft inzicht in jouw manier van denken, doen en voelen
op verschillende niveaus; omgeving, gedrag, capaciteiten,
waarden&overtuigingen, identiteit en missie.

Hierbij zijn een aantal eigenschappen te
onderscheiden waarvan ik de 3 belangrijkste hier zal noemen:

·
Een hoger gelegen orde heeft meer
invloed op een lager gelegen orde dan andersom

·
De onderste 4 orden gaan over
“hebben” terwijl de orden daarboven over “zijn” gaan. Wat
je hebt kun je kwijt raken, wat je bent niet. Al kunnen mensen wel eens het
contact met zichzelf verliezen.

·
Een systeem werkt het best wanneer alle
lagen uit het model dienend zijn aan het doel en dus in lijn zijn met elkaar.
Of ook wel; is er sprake van congruentie of niet?

Omgeving of context (waar, wanneer?)

Onze omgeving is de externe context waarbinnen ons
gedrag en interacties plaatsvinden. “Omgeving” is dus dat wat we
waarnemen als datgene buiten ons zelf. Omgeving of context is het antwoord op
de vragen:

Waar, wanneer en met wie, maar ook
omgevingsvariabelen zoals het weer. Deze omstandigheden vormen ook de
begrenzing waarbinnen we ons gedrag kunnen vertonen.

Gedrag (wat?)

Onder gedrag verstaan we alle fysieke acties en
reacties door middel waarvan we interageren met de mensen, of dieren, en de
omgeving om ons heen. Ons gedrag is vast te leggen, het kan gefilmd en
opgenomen worden, het is alles wat je extern aan iemand kunt waarnemen. De
relatie met de omgeving is dat die omgeving restricties geeft voor het gedrag
wat vertoond kan worden, terwijl een bepaalde context ook specifiek gedrag kan
uitlokken.

Vermogens en Capaciteiten (hoe?)

Op het niveau van Vermogens en Capaciteiten vinden
we het antwoord op de vraag: Hoe? Welke capaciteiten zet ik in, of moet ik
hebben, om bepaald gedrag te kunnen vertonen.

Waarden en Overtuigingen (waarom?)

Waarden vormen voor een groot deel de belangrijkste
motivators in ons leven. Samen met de overtuigingen die bij elke waarde horen
bepalen zij welke beslissingen we in ons leven nemen. Voorbeelden van ethische
waarden zijn gerechtigheid, liefde, respect, vrijheid en gelijkheid. Omdat
binnen het model van de Neurologische niveaus geldt dat een hoger gelegen orde
een grotere invloed heeft op lager gelegen orden dan andersom zal een
verandering op dit niveau zijn uitwerking vinden in capaciteiten en gedrag.

Rol (in welke hoedanigheid?)

Deze laag vind je niet in elk overzicht van de
logische niveaus, maar is volgens mij toch erg belangrijk om te onderscheiden.
Dit is de laag waar we alle rollen tegen komen. De rollen binnen een bepaalde
context, de rollen die we ooit hebben vervuld, maar ook de rollen die nog in de
toekomst liggen. Voor mij hoort dit nog steeds in het gebied van hebben, en
niet van zijn. Al je rollen kun je hebben, maar ook weer kwijtraken. Hier kan
het ook zijn dat je jezelf een verkeerde rol binnen een bepaalde context
aanmeet die niet bevorderend is voor het resultaat wat je wilt behalen. Denk bijvoorbeeld
aan de situatie waarbij iemands vader tegelijkertijd ook zijn of haar werkgever
is. Welke rol krijgt dan voorrang? Op deze laag kan ook gemakkelijk verwarring
ontstaan wanneer rol en identiteit als hetzelfde worden beschouwd. Een mooi
voorbeeld hiervan is iemand die de rol van moeder zo met zich heeft vereenzelvigd
dat er een soort van identiteitscrises ontstaat wanneer de kinderen het huis
uit zijn. Het onderscheid tussen hebben en zijn is hier erg belangrijk.

Identiteit (wie?)

Identiteit is het antwoord op de vraag wie ben ik.
Omdat identiteit ook wel transverbaal wordt genoemd, groter dan en niet te
bevatten in woorden, blijft het altijd een benadering. Zoals bij rollen al
gezegd wordt identiteit wel verward met de rol die iemand uitoefent maar ook
wel met een overtuiging of het geloof die iemand aanhangt. De identiteit is
echter groter en meer dan dit alles, het is je kern, je wezen, dat wat je
uiteindelijk bent.

Missie of spiritualiteit (waartoe?)

Bovenaan de top van de Pyramide vinden we de missie
of ook wel spiritualiteit het is het antwoord op de vraag waartoe, wat is het
hogere doel van ons handelen. Het zal duidelijk zijn dat dit geen eenvoudige
maar wel heel belangrijke vraag is om op te lossen.

Congruentie

Zoals in de inleiding al gezegd werkt een systeem
het best wanneer alle lagen op elkaar zijn afgestemd. Wanneer dat zo is is er
sprake van congruentie. De omgeving is de juiste om het gedrag in uit te
voeren, de capaciteiten zijn aanwezig om dit gedrag uit te voeren, de
overtuigingen zijn ondersteunend, wat ik doe is belangrijk voor mij en gaat
niet in tegen mijn waarden, ik werk vanuit de juiste rol, het past bij wie ik
ben en het is ondersteunend aan mijn missie. Kortom alles klopt. Een eventueel
onderzoek zal zich bij problemen dan ook richten op de vraag: wat is er op deze
laag ondersteunend dan wel belemmerend voor het behalen van mijn doelen? Een
heel handig model dus waar ik ook graag mee werk. Ik hoop dat ik het model wat
heb kunnen verduidelijken en misschien wel mensen enthousiast hebt gemaakt om
hier meer over te weten te komen.

Terug naar de website



Geluk of ongeluk

Nieuws en wetenswaardigheden Posted on Sat, July 09, 2016 05:22:58

Dit is een metafoor die ik nogal eens vertel en die voor mij te maken heeft met in het moment zijn, je niet laten verlammen door het zorgen maken over dat wat er mogelijk in de toekomst ligt en vertrouwen op de onvoorspelbaarheid van het leven, wat dat dan ook mag brengen. Verder zal ik er niet te veel over vertellen, want dat is niet de bedoeling met metaforen smiley

In een dorpje op het Chinese platteland, leefde een boer met zijn
zoon. Naast hun hut en het land was hun enige bezit van enige waarde
het paard. Zo konden ze het land bewerken en in alle bescheidenheid
rondkomen.

Op een dag brak het paard door de omheining en rende weg.

Die
avond kwamen de dorpelingen bij de Chinese boer op bezoek om hun
medelijden te betuigen. “Wat vreselijk!” zeiden ze: “Hoe moet het nu
met het land? Je paard verloren, wat een ongeluk!”

Maar de boer
glimlachte rustig en zei: “Geluk of ongeluk? Wie zal het zeggen? Het
enige dat ik weet, is dat het paard is weggelopen.”

De dag daarna
gingen de boer en zijn zoon weer aan het werk op het land en voor enige
tijd maakten ze er het beste van. Tot op een dag het paard weer kwam
aangelopen. En in zijn kielzog nam hij een kudde van tien wilde paarden
mee!

Die avond kwamen de dorpelingen weer bijeen om hun
gelukswensen te geven: “Wat een geluk! Wat geweldig! Je bezit zo maar
vertienvoudigd!”

Maar de boer glimlachte rustig en zei: “Geluk of
ongeluk? Wie zal het zeggen? Het enige dat ik weet, is dat mijn paard
weer terug is en dat er tien andere paarden bij zijn.”

De volgende
dag wilde de zoon proberen of hij de paarden kon temmen en klom op de
rug van een wild paard. Deze was hier echter niet van gediend en bokte
net zolang totdat de zoon met een flinke smak op de grond belandde en
beide benen brak.

Die avond stonden de dorpelingen weer op de
stoep: “Wat vreselijk! Je zoon! Beide benen gebroken! Nu kan hij niet
helpen op het land! Wat een ongeluk! Hoe moet dat nu?”

Maar de
boer glimlachte rustig en zei: “Geluk of ongeluk? Wie zal het zeggen?
Het enige dat ik weet, is mijn zoon zijn beide benen gebroken heeft.”

De
volgende dag kwam er bericht dat er een oorlog was uitgebroken en dat
alle jongemannen die daartoe in staat waren zich onmiddellijk moesten
melden om een leger te vormen.

En de boer glimlachte rustig en dacht ….



Verbale- en non-verbale communicatie

Nieuws en wetenswaardigheden Posted on Fri, March 20, 2015 08:04:23

Onze communicatie
bestaat, wanneer we van mens tot mens communiceren, uit verbale en non-verbale
componenten. Het weglaten van die verbale component betekent niet dat er dan
geen communicatie meer is. Alleen al het feit dat je niet meer reageert op bijvoorbeeld
een vraag levert op zich al informatie op. Die informatie bestaat dan wel uit
de interpretatie van de andere partij op dit signaal en zal dus wel geverifieerd
moeten worden, maar niet communiceren is er niet bij.

De inhoud van verbale
communicatie bepaalt maar voor, ongeveer, 7% het effect van de communicatie tussen
2 of meer personen. 38% wordt bepaald
door de toon van de communicatie, en hier moet je dan denken aan volume, tempo,
timbre, hoogte, welke woorden de nadruk krijgen, kortom alles wat de kenmerken
van het geluid bepalen. Het non-verbale
deel neemt de rest, 55%, van de betekenis voor zijn rekening. De UCLA professor
Albert Mehrabian deed in 1967 twee studies naar dit onderwerp.

Voor wat betreft de
inhoud speelt ook nog mee dat woorden en uitdrukkingen vaak een persoonlijke
betekenis hebben, denk maar eens aan een woord als “veiligheid”. Wat betekent
dat precies voor jou en ga eens na wat dat voor 2 of 3 mensen in jouw omgeving
betekent. Je mag oprecht verbaasd zijn als jullie allemaal met exact dezelfde
beschrijving op de proppen komen. Die
betekenis hangt samen met ons model van de wereld, onze voorkeuren,
overtuigingen, criteria en zo meer. Maar dat is weer een andere blog waard. Als
je dat zo ziet vraag je, je af of onze spraak eigenlijk wel zo geschikt is om
met elkaar te communiceren.

Gelukkig wel; wat vaak
vergeten wordt te vertellen, of misschien is de schrijver er zich niet eens van
bewust, is dat Albert Mehrabian zijn onderzoek deed in relatie tot tegenstrijdige
boodschappen over gevoelens en opvattingen. Wanneer de boodschap incongruent is
wordt onze aandacht gericht op de non-verbale communicatie en krijgt de verbale
component aanzienlijk minder aandacht. Als je ook nog rekening houdt met de
wijze waarop Albert Mehrabian tot zijn conlusies is gekomen, waar best wel wat
kritiek op is, mag je er vanuit gaan dat het allemaal niet zo “straight forward”
is.

Is de non-verbale
communicatie dan helemaal niet zo belangrijk in onze dagelijkse communicatie?
Jawel, maar de getallen die uit onderzoeken komen tonen geen eenduidig beeld en
schijnen erg afhankelijk te zijn van de soort boodschappen die overgebracht
worden. Michael Argyle kwam met de conclusie dat het totale pakket aan
non-verbale signalen 4,3 keer zoveel invloed had als de verbale en Cristopher
Hsee concludeerde, met betrekking tot de overdracht van een
gelukkige/ongelukkige stemming, dat het horen van woorden, die “eentonig”
werden uitgesproken vier maal zoveel invloed hadden als gezichtsuitdrukkingen
die werden waargenomen bij een film zonder geluid. Verschillende onderzoeken
kunnen dus heel verschillende conclusies opleveren, afhankelijk van de gekozen
opstelling.

Helaas kun je dus de
invloed van de communicatie die non-verbaal is niet zomaar uitdrukken in een
simpel percentage. Het verschilt per boodschap, spreker, publiek, gelegenheid
en natuurlijk het medium. Als het echt zo zou zijn dat de invloed van je
communicatie voor 93% bepaald wordt door non-verbale signalen zou dat
natuurlijk mooi zijn. Je hoefde dan immers nooit meer een taal te leren als je
naar het buitenland zou willen en die laatste 7% kom je ook wel weer uit.

Non-verbale communicatie heeft
m.i. zeker een belangrijke rol wanneer je over je gevoelens praat en zeker als
dat in een conflictsituatie is. Om die reden kunnen chat- en whatsapp-berichten
in zulke gevallen dan ook dodelijk zijn. Niet doen dus!!!!

Daarnaast worden de
non-verbale signalen altijd opgepikt natuurlijk en helpen, als er sprake is van
congruentie, de boodschap goed over te
doen komen. Ze kunnen de boodschap intenser, en indringender maken, als het
ware ondertitelen en kleuren. Ook wordt de rol natuurlijk groter naarmate de
verbale vaardigheden minder zijn, denk dan bijvoorbeeld aan kleine kinderen of
wanneer er geen verbale component is. Bij elke communicatie en zeker bij de
non-verbale is het van belang dat je wel nagaat of jouw interpretatie klopt met
de werkelijkheid. Is iemand die zich stil houdt en “moeilijk” kijkt nou
verdrietig of heeft ie gewoon hoofdpijn. Een ander mooi voorbeeld is de
zogenaamde defensieve, gesloten houding met de armen gekruist voor de borst.
Voor sommigen is dat gewoon een hele relaxte houding en heeft dat niets met “niet
open” zijn te maken. Altijd navragen dus voor je je conclusies trekt.

Verschillende non-verbale
signalen zijn moeilijk of bijna niet te sturen en kunnen daarmee wel weer een
goede aanwijzing zijn van iemands innerlijke wereld. Wanneer iemand een
bepaalde werkelijk overtuiging heeft en deze ook echt voelt, zal je dit kunnen
waarnemen wanneer hij of zij het over die overtuiging heeft, of wanneer een
ervaring hiermee conflicteert. Leugendetectors maken ook gebruik van dit principe.
Ook een heel interessant onderdeel van non-verbale signalen maar ook weer voor
een ander blog. Genoeg nog te doen en te vertellen.

Tot de volgende blog.

Terug naar de web-site



De kracht van overtuigingen

Nieuws en wetenswaardigheden Posted on Wed, March 11, 2015 15:44:57


Overtuigingen
bevinden zich in het model van logische niveaus boven, of onder, capaciteiten;
afhankelijk van je kijkrichting uiteraard. Je vindt hier het antwoord op de
vraag: “waarom doe ik wat ik doe”. Overtuigingen hebben grote invloed op je
capaciteiten of vermogens, op je gedrag, en daarmee op het effect dat je met
dat gedrag veroorzaakt in je omgeving.

Overtuigingen
kunnen je ondersteunen in het behalen van je doelen, maar ook behoorlijk
belemmeren en kunnen bewust of onbewust zijn.

Een mooi
voorbeeld hiervan vinden we in het jaar 1954 toen er een algemene overtuiging
bestond onder de experts dat het voor een mens fysiek onmogelijk was om de
afstand van één mijl , 1609 m, in minder
dan 4 minuten te lopen. Maar op 6 mei 1954 op de Iffley Road track in Oxford was het dan zover; Roger Bannister
liep de mijl in een tijd van 3:59,4. Voor die tijd kwamen atleten niet eens in
de buurt van de vier minuten. Toen de beperkende overtuiging dat het onmogelijk
voor een mens om onder de vier minuten te lopen ontkracht was waren er al snel
meer atleten die dit lukten. Zesenveertig dagen later, op 21 juni, werd
Bannisters record al verbeterd door John Landy uit Australië, die in Turku (Finland)
de mijl in 3.58,0 aflegde en in de daarop volgende 9 jaar waren er bijna 200
atleten in staat gebleken onder de schijnbaar onoverkomelijke barrière van 4
minuten te lopen.

Waarom is dit nu
zo belangrijk om onder de loep te nemen. Zoals gezegd hebben overtuigingen
grote invloed op het behalen van je gestelde doelen en daarmee dus op je leven.
Als je ervan overtuigd bent dat je nooit succesvol zult zijn omdat je uit een
arm gezin komt, zal je dat enorm beperken ook al heb je alle capaciteiten om succesvol
te zijn. Als je gelooft dat je het niet verdient om gelukkig te zijn omdat je
misschien ooit iets “verkeerd” gedaan hebt of als je ervan overtuigd bent dat
je het niet waard bent zal je dat belemmeren om gelukkig te zijn.

Ons denken heeft
ook nog de eigenschap om onze overtuigingen te bevestigen en daarvoor onze
beleving van een ervaring dusdanig aan te passen dat de overtuiging overeind
blijft. Wat je ziet, voelt, hoort, ruikt en proeft, wordt passend gemaakt aan de
overtuiging. Dit komt omdat die overtuigingen, al dan niet strokend met de
waarheid, onze zekerheden vormen. Een mooi voorbeeld daarvan is het volgende
verhaal.

Een man met een,
laten we zeggen psychologische uitdaging wilde niet eten en niet werken. Het
enige wat hij deed is op een stoel zitten. Hij beweerde dat hij een lijk was.

De psychiater die
hem behandelde probeert hem ervan te overtuigen dat hij niet dood was, maar
levend. De man en de psychiater bleven discussiëren en de argumenten vlogen
over en weer. Maar de man hield vast aan zijn overtuigingen.

Na een tijdje
probeert de psychiater iets anders: hij vraagt aan een man: “Kunnen lijken
bloeden?” De man denkt even na over die vraag en antwoord: “Al mijn organen
werken niet meer, niets functioneert meer, dus er bloedt ook niets meer.”

De psychiater
stelde voor om een test te doen. Hij pakte een naald en zei tegen de man: “ik
prik nu in je vinger om te kijken of je bloedt.” De man is een lijk dus de
psychiater kon rustig een naald in zijn vinger prikken. Zijn vinger begint te
bloeden. De man kijkt verbaasd naar zijn bloedende vinger en roept uit: “Wat krijgen
we nou, lijken kunnen wèl bloeden!”

Hier zie je
overigens ook dat er een hiërarchie bestaat in overtuigingen, de overtuiging
dat lijken niet bloeden wordt aangepast ten faveure van de overtuiging dat hij een
lijk is. Dit is wel een extreem voorbeeld, maar toch echt gebeurd. De
overtuiging een lijk te zijn wordt toegeschreven aan het Syndroom van Cotard.

Gelukkig is er
met overtuigingen goed te werken en is het dus mogelijk belemmerende
overtuigingen te vervangen door ondersteunende. Hierbij moet je wel bedenken
dat elke overtuiging, dus ook een belemmerende oorspronkelijk nuttig is geweest
en dat er een positieve intentie aan ten grondslag ligt ook al lijkt dat in
eerste instantie niet zo voor de hand liggend. Belangrijk is dan ook dat de
positieve intentie wordt achterhaald en gerespecteerd voordat een interventie
op overtuigingen zinvol kan zijn.

Het is een lang
verhaal geworden en m.b.t. overtuigingen is nog veel meer te vertellen maar ik
wil eindigen met de volgende vraag aan jou:

Ga eens bij jezelf
waar je van overtuigd bent, over jezelf of over de wereld om je heen. Onderzoek
dan ook eens of die overtuiging je ondersteunt of belemmert.

Terug naar de website



De dramadriehoek

Nieuws en wetenswaardigheden Posted on Sat, February 07, 2015 10:35:22

Van dramadriehoek naar winnaarsdriehoek

Miscommunicaties zijn aan de orde van de dag en vormen een belangrijke oorzaak van gebroken relaties, ruzies en ergernissen in het dagelijkse leven. Nu kun je denken dat, dat nu eenmaal bij het leven hoort, maar liever heb je het natuurlijk anders.
Ken je die gesprekken of relaties die steeds moeilijker lopen en vraag je, je wel eens af hoe dat zou kunnen komen? Misschien ken je van die mensen die veel klagen, en wat je ook doet of zegt, ze verzinnen elke keer weer iets anders om over te klagen. Als er iets is ligt het uiteindelijk altijd aan de ander.
Gesprekken gaan steeds moelijker verlopen en de communicatie wordt steeds lastiger.
Hoe komt dat nou?

De psychologische theorie van de dramadriehoek kan hier goed van pas komen.

De dramadriehoek behoort tot de zogenaamde “Transactionele Analyse”, die wordt gebruikt voor de persoonlijkheidstheorie. Grondlegger van de dramadriehoek is Stephen Karpman, daarom wordt het ook wel de Karpman driehoek genoemd. Stephen Karpman was een leerling van Carl Gustav Jung, de geestelijk vader van de analytische psychologie. Nog een andere naam voor de dramadriehoek is de reddingsdriehoek.


Dramadriehoek uitleg

Maar wat is nu de precieze theorie achter
deze reddings- of dramadriehoek? Een driehoek bestaat uit drie punten en als het
gaat om de dramadriehoek worden de punten ingenomen door:

– De
aanklager

De
redder


– Het
slachtoffer

Dit zijn de drie basisrollen in discussies
en miscommunicaties. Mensen positioneren zichzelf onbewust in de punten
van de dramadiehoek. Door middel van communicatie met anderen voorzien we
in bepaalde behoeftes. De rollen zijn niet vast, maar kunnen per communicatie
wisselen. Zo kun jij je op één en dezelfde dag in een gesprek met je
geliefde opwerpen als redder, terwijl je op je werk de slachtofferrol inneemt.

Kenmerkend voor alle rollen in de
dramadriehoek is dat niemand de verantwoordelijkheid draagt voor zichzelf.
De aanklager communiceert, omdat hij of zij ergens ontevreden en een ander de
schuld geeft. De aanklager is boos, oordelend en is door zijn boosheid
niet in staat te vertrouwen op het kunnen van de ander.

Het volgende komt vaak voor: Redders zoeken
Slachtoffers. Want wat zou een Redder moeten zonder iemand die gered wil
worden? Veel mensen denken dat ze een ander helpen terwijl ze eigenlijk aan het
redden zijn. Je kunt jezelf dan de vraag stellen: ‘Kan deze persoon dit zelf
oplossen?’ ‘Heeft diegene die ik aan het adviseren ben aan mij een hulpvraag
gesteld of geef ik ongevraagd advies en tips?’

Iemand helpen zonder dat diegene een echte
hulpvraag heeft gesteld, is redden. Alles wat je voor een ander doet dat
diegene prima zelf kan, is redden. ‘Ja, maar is dat fout dan?’, is een vraag
die hierover veel gesteld wordt. Het gaat niet om fout. Als beide blij zijn met
de oplossing en het gesprek liep effectief dan is dat prima. Alleen is het vaak
zo dat het anders uitpakt en je bijvoorbeeld als redder toch op weerstand stuit
of passief gedrag van de ander.

De redder draagt continu oplossingen aan
voor anderen en neemt de problemen van anderen hoog op. Redders lossen nog
liever de problemen van anderen op dan dat ze een conflict aangaan
of iemand op zijn verantwoordelijkheden wijst. Uit dit gedrag blijkt dat
de redder niet erkent dat de ander het vermogen heeft om voor zichzelf te
denken en op te komen.

Andersom is ook vaak waar: Slachtoffers
zoeken Redders. Voor mensen met een voorkeur voor de slachtofferrol is het fijn
om met mensen in contact te zijn die graag anderen van dienst willen zijn. Soms
ook wel even lekker om de slachtofferrol te pakken en geen verantwoordelijkheid
te hoeven nemen, toch? Alleen het vervelende is dat een slachtoffer vaak vindt
dat hij of zij niet goed genoeg geholpen is. Voorbeelden van reacties die je
kunt krijgen als je bent gaan redden: ‘Tja jij begrijp me toch niet.’, ‘Jij
hebt makkelijk praten.’ en ‘Ja, maar jouw situatie is anders dan die van mij.’

Het slachtoffer voelt zich, zoals de naam
al doet vermoeden, mikpunt van vrijwel alles in zijn leven. Slachtoffers
halen zichzelf naar beneden en voelen zich minderwaardig. ‘Ja, maar’ en ‘Daar
kan ik niets aan doen’ zijn uitspraken die bij het slachtoffer passen.

Het ‘probleem’ van deze communicatie is dat
niemand zijn of haar eigen verantwoordelijkheid neemt. Hiermee is het als
het ware een vicieuze cirkel van misscommunicaties.

Wat is dan de rol van Aanklager? Zodra ik
iemand of een situatie benader vooral vanuit kritiek en oordeel dan zit ik in
de rol van Aanklager. Dit hoeft niet direct heel duidelijk en expliciet te
zijn. Het kan bijvoorbeeld zijn dat ik vriendelijk een vraag stel waarmee ik
impliciet, in de onderstroom, de ander afkeur, zoals: ‘Zal ik dit maar
oppakken? Lijkt me meer iets wat ik goed kan.’. De ander voelt dit feilloos aan
en reageert daarop door veelal ook in de dramadriehoek te stappen. De ander kan
dan de slachtofferrol innemen en bijvoorbeeld denken: ‘Zie je wel dat ik hier
niet goed in ben.’.

Dit proces is vast herkenbaar. En dan volgt
de vraag: Hoe kom ik dan uit de Dramadriehoek? En beter nog: Hoe blijf ik uit
de Dramadriekhoek? De eerste stap hiervoor is bewustwording. Doorhebben wat er
gebeurt en begrijpen wat jouw rol en aandeel is in het geheel. Een persoon die
op een dergelijke, volwassen manier naar zichzelf kijkt en verantwoordelijkheid
wil nemen voor zijn/haar gedrag noemen ze de Volwassene vanuit
Transactionele Analyse. Door zo naar
jezelf te kijken, ontstaat de keuze om vervolgens van de Dramadriehoek naar de
Winnaarsdriehoek te schakelen en hierin te blijven.

De winnaarsdriehoek uitleg

We moeten dus zorgen om uit alle rollen van de dramadriehoek te blijven en de eerste stap in het doorbreken van de vicieuze cirkel is in situaties te herkennen dat je één van de 3 rollen inneemt en daarop te anticiperen. Herken je dus de dramadriehoek tijdens de communicatie?
Probeer dan als het ware naar het midden van de driehoek te gaan. Dat wil zeggen dat de spelers naar hun eigen gevoel moeten gaan en onderzoeken waarom ze zich in deze rol gedragen. Het volgende dat dan moet gebeuren is het nemen van de eigen verantwoordelijkheden.

De positieve tegenhanger van de dramadriehoek is de winnaarsdriehoek, die bestaat uit:

– Realisme

– Feedback geven & vragen

– Helpen

Om in de winnaarsdriehoek terecht te komen is een flinke dosis lef en zelfkennis nodig. Het slachtoffer heeft realisme nodig om zijn eigen verantwoordelijkheid te nemen in plaats van anderen of de situatie als schuldige aan te wijzen. Daarnaast moet het slachtoffer zelf op zoek gaan naar oplossingen voor de problemen.

De aanklager kan zijn gedrag positief ombuigen door op vriendelijke en constructieve wijze feedback te geven. Het aangeven van grenzen is een zeer belangrijk middel voor de aanklager om in de winnaarsdriehoek te komen.

De redder kan in de winnaarsdriehoek terecht komen door duidelijke afspraken te maken en nooit iets meer te doen dan wat afgesproken is. Zo kan hij voorkomen dat er te veel hooi op zijn vork terecht komt en anderen misbruik van hem maken.

In plaats van te redden zet de voormalige redder zich dan in om de ander te helpen zijn of haar problem in kaart te brengen, zelf vrantwoordelijkheid nemen en het zelf op te lossen.
In plaats van slachtoffergedrag te vertonen gaat het voormalige slachtoffer anderen concrete hulpvragen stellen, tot actie komen en zichzelf committeren aan het bereiken van zijn doel.
In plaats van aanklagen gaat de voormalige aanklager meedenken en bouwen aan een betere situatie voor zichzelf en voor anderen door het geven en vragen van feedback.

Het allerbelangrijkste voor alle communicerende partijen is dus eerlijkheid zowel naar de ander als naar zichzelf. Beiden kunnen een hele uitdaging zijn, en dat weet ik uit Eigen ervaring. smiley

Terug naar de website



Grenzen in menselijke relaties (4)

Nieuws en wetenswaardigheden Posted on Mon, December 08, 2014 11:24:10

Vandaag wil ik de laatste 2 categorieën van grenzen
tussen “ik” en “niet ik” bespreken, Drempel en Identiteit.

Drempel

Wanneer is het genoeg? Als je niet weet wanneer het
genoeg is betekent dat, dat je een probleem hebt met de categorie “drempel”.
Drempel heeft betrekking op de waarden die je probeert te verwezenlijken of
juist te vermijden. Bewustzijn van deze drempel zal op tijd resulteren in een
verandering van gedrag of state.

Wanneer er een “muur” om deze waarde of drempel heen
staat heb je er geen contact mee en zul je,
je gedrag dus niet veranderen bij het naderen hiervan.

Dit vinden we terug bij het blijven consumeren voorbij
het innerlijke gevoel van verzadiging of bijvoorbeeld wanneer iemand geen
contact meer heeft met zijn eigen definitie van een waarde en zich dus bijvoorbeeld
niet realiseert waar hij gelukkig van wordt of wat voor hem succesvol zijn is.
Denk hierbij ook aan die mensen die maar steeds meer en meer geld willen hebben
en verzamelen.

Wanneer er tussen je innerlijke definitie van een waarde
en de feitelijke beleving daarvan in de buitenwereld een muur staat is het onmogelijk
te weten wanneer die waarde vervuld is en je ander gedrag kunt gaan vertonen.

Identiteit

Wie ben je? Wie ben je werkelijk?

Ben je, je lijf, je gedachten, je naam, je daden, je
rollen, je geloof of overtuigingen, of misschien alles bij elkaar? Ben je de
documenten die moeten aantonen wie je bent?

Wanneer mensen geen verschil meer ervaren tussen hun
identiteit en de rollen die ze hebben of de dingen die ze doen of hebben
verwezenlijkt is er sprake van verlies van grenzen met betrekking tot
identiteit. Het is een verwarren van
hebben en zijn. Je wordt dan je gedrag,
je hobby, je overtuiging, je
nationaliteit, je rol etc.

Je innerlijke persoon versmelt dan met je uiterlijke
handelen of je uiterlijke bezit.

Verlies van deze zaken heeft dan een enorme impact op het
besef van identiteit, terwijl je juist zoveel meer bent dan alles wat je maar
kunt hebben.

En sprekend voorbeeld is dat van een moeder die haar kind
heeft opgevoed en alle zorg heeft gegeven tot het moment dat die het huis uit
gaat en zelfstandig gaat wonen en leven. Wanneer er dan geen besef van identiteit
is los van de rol van moeder kan iemand het daar behoorlijk moeilijk mee hebben
en echt zoekende zijn om weer te ontdekken wie ze nu werkelijk is.

Hier is enkel sprake van grenzen of verlies van grenzen.

Bron:

Anné Linden, “Jezelf en de ander”

ISBN: 978 90 202 0177 2

Terug naar de website



Grenzen in menselijke relaties (3)

Nieuws en wetenswaardigheden Posted on Wed, October 22, 2014 03:01:52

Vandaag wil ik de volgende 2 categorieën van grenzen
tussen “ik” en “niet ik” bespreken,
polariteit en generalisatie.

Polariteit

Bij polariteit is er enkel sprake van muren. Het is alles
of niets, het één of het ander.

Je bent rijk of je bent spiritueel, je kunt denken of
voelen, je bent knap of lelijk.

Bij polariteit is er sprake van 2 uitersten van een
spectrum waarbij er niets tussenin is. Het is zwart of wit, er zijn geen
grijstinten. Er is geen ruimte voor nuance. In NLP termen zou je kunnen spreken
van het meta-taalpatroon Universele quantoren.

Stel je een moeder voor die vindt dat ze te allen tijde alle
geduld van de wereld moet hebben met haar kinderen. Als ze een keer haar geduld
verliest en kwaad wordt op één van de kinderen heeft ze het gevoel een slechte
moeder te zijn. Er is geen verbinding tussen haar innerlijke opvatting van een
geduld en haar uiterlijke werkelijkheid, er staat een muur tussen.

Als je iemand bent voor wie kennis veiligheid of gezond
verstand betekent vindt je het misschien moeilijk om je emoties toe te laten.
Je probeert ze te negeren of kunt ze enkel toelaten wanneer je alleen bent. Je
creëert dan als het ware een muur tussen je denken en je gevoel. Op het moment
dat de muur zou instorten zou je overspoelt kunnen raken door je emoties en heb
je geen toegang meer tot je denkvermogen daarmee jezelf verstrikkend in een selffulfilling
prophecy. “Je kunt denken of je
kunt voelen”.

Met muren is er sprake van “of” terwijl bij grenzen er
sprake is van “en”.

Generalisatie

Generalisaties hebben een duidelijke functie o.a. bij het
leerproces, zolang je, je er van bewust bent dat het generalisaties zijn.
Generalisaties helpen je bij veel voorkomende ervaringen en gebeurtenissen.
Neem bijvoorbeeld het opendraaien van een waterkraan, het openen van een deur
met de deurkruk of het losdraaien van een dop op een fles; linksom is open en
rechtsom is dicht.

Je hoeft gelukkig niet elke keer opnieuw te bedenken hoe
je dat doet, het is een automatisme geworden.

Als we dan zaken tegenkomen die afwijken van deze
basisregel, van deze generalisatie, moeten we ook weer even een wat moeite doen
en weer even na gaan denken hoe het nu eigenlijk in dat ene specifieke geval
zit.

In onze keuken hebben we bijvoorbeeld een mengkraan
waarbij je de linker knop juist rechtsom moet draaien om te openen. Altijd weer
leuk met gasten 😉

Bij grenzen zul je beseffen dat een opgedane ervaring met
een bepaalde situatie niet betekent dat dit geldt voor het geheel.

Wanneer je in het buitenland op vakantie opgelicht wordt
door een taxichauffeur betekent dat niet dat alle taxichauffeurs in dat land
oplichters zijn.

Wanneer je bij generalisaties grenzen verliest, verlies
je het besef dat specifieke ervaringen gescheiden zijn van het geheel en niet
de hele ervaring vertegenwoordigen.

Stel je een puber voor, die de ochtend voor hij met
vrienden en vriendinnen weg gaat, wakker wordt met een fraaie pukkel op zijn
voorhoofd. Hij kan dan het zelfvertrouwen en zijn gevoel van eigenwaarde volledig
verliezen. Misschien zal hij zich een wandelende pukkel voelen en daarom maar
niet mee gaan . Iedereen zal het zien en zal hem lelijk vinden en niet meer met
hem willen praten. Een deel wordt ervaren als het geheel.

Een tweede voorbeeld is wanneer je te horen krijgt dat je
een bepaald deel van je werk niet goed hebt uitgevoerd. Wanneer er sprake van verlies
van grenzen is zou je dit commentaar op je totale functioneren kunnen betrekken
en ervan overtuigd raken dat je eigenlijk niets goed kan.

Bij generalisaties is er enkel sprake van grenzen of
verlies van grenzen.

Volgende keer de laatste 2 categorieën.

Bron:

Anné Linden, “Jezelf en de ander”

ISBN: 978 90 202 0177 2

Terug naar de website



Next »